Fenerbahçe - Gaziantepspor Maçına 1 Bilet Daha

Avea sponsorluğunda, cumartesi günü oynanacak, Fenerbahçe - Gaziantepspor maçına bir adet daha Türk Telekom tribünü bileti veriyoruz. Sorulacak soruya doğru cevap veren ilk kişi biletin sahibi olacak.

Soru:
Ülkemiz şu an FIBA Dünya Sıralaması'nda kaçıncı sıradadır ve 1. sırada olan ülke hangisidir?

Lütfen cevapları yorum olarak ve iletişim bilgilerinizi yazmadan gönderiniz.

Bileti diavolo kazanmıştır. Kendisini tebrik ediyor ve iletişim bilgilerini rica ediyoruz.

NTV De Bunu Yaparsa

"Mart Çılgınlığı" sebebiyle bugün, NTVSpor.net'te bir NCAA rehberi yayınlandı. Rehber çok güzel, çok hoş da maalesef çalıntı. Hani esinlenme olur, bilgilenme olur tamam da; copy paste yaparken sürekli yakalanan acemi öğrencilerden hiçbir farkları kalmamış. Bir de İsmail Şenol bu sabah canlı yayına çıkıp, editörümüz söyle güzel, böyle şahane bir rehber hazırladı diye açıklama yaptı. Üzüldüm açıkçası. En güvendiğimiz yer bile böyle işlere kalkışıyorsa yanmışız biz. Aslında birebir kopyalanan bölümleri buraya koyup karşılaştırma yapmak istedim ama o kadar çok ki, blogun en uzun postu ortaya çıkabilirdi. İki yazının da linkini veriyorum. İsteyenler inceleyebilir.

Basketbolseverler
NTVSpor

Fenerbahçe - Gaziantepspor Maçına 2 Bilet

Avea sponsorluğunda, cumartesi günü oynanacak, Fenerbahçe - Gaziantepspor maçına iki adet Türk Telekom tribünü bileti veriyoruz. Sorulacak soruya doğru cevap veren ilk iki kişi biletlerin sahibi olacak.

Soru:
Ülkemizde düzenlenecek 2010 FIBA Dünya Şampiyonası için hangi ülkeler Wild Card kazanmıştır?

Lütfen cevapları yorum olarak ve iletişim bilgilerinizi yazmadan gönderiniz.

Kazanlar scugnizzi ve Murty oldu. Kendilerini tebrik ediyor ve iletişim bilgilerini rica ediyoruz.

Üçüncüde Ne Olacak?

Kendi kendime, artık emek hırsızları, pardon Diyarbakırspor hakkında yazmama sözü vermiştim ama dayanamadım. Sağdan soldan duyduğum aymaz yorumlar, ikiyüzlü fısıltılar, basiretsiz tavırlar beni yine klavyenin başına oturttu.

Neymiş efendim, Diyarbakırspor düşürülmemeliymiş. Neden? Yahu neden? İte kaka çıkardınız da ne oldu ki, düşürmeyeceksiniz. Yanlış anlaşılmasın. Zorla düşürülsün demiyorum ama Bursaspor maçında yaşananlarla, Büyükşehir Belediyespor maçında yaşananları ayrı kefeye koyarak, kararın manipüle edilmesine de sonuna kadar karşıyım.

Saha dışı etkenlerle bir maçın yarıda kalmasının cezası hükmen mağlubiyet değil mi? Öyle. Peki biz neyi tartışıyoruz hala? Diyarbakırspor hiç üzerinde düşünmekle, kafa yormakla uğraşmadan, iki hükmen mağlubiyet sebebiyle küme düşürülmelidir. Aksini bana kimse anlatamaz.

Diyorlar ki, bu seferkine göz yumulsun, hükmen mağlup sayılmasınlar, böylece de kümü düşürülmesinler. Başka dinamikler var, bunları göze almayalım, ortalık karışmasın falan filan... Peki güzel kardeşim, üçüncü seferde ne yapacaksın? Belli ki bu adamlar gemi azıya aldı. Çıldırmış bir şekilde nereye saldıracaklarını şaşırdılar. Muhtemelen bu yaşananlar son olmayacak. O zaman, hak ettiler artık ama mı diyeceksin? Bu işin kriterinin kural kitabında yazanlar olması gerekmiyor mu? Vicdani, siyasi, askeri kriterler koyarsak gün gelir, bu işin içinden hiç çıkamayız. Lütfen saçmalamayınız.

İtalyanlar İtalyanlar'a Karşı

Bir süredir taraftarları canından bezdirmek için yapmadığını bırakmayan İtalya İçişleri Bakanlığı'na tokat gibi bir cevap geldi. İtalyan taraftarlar, ülkelerinin EURO 2016 adaylığının aleyhinde propaganda yapmaya başladılar. Kendi ülkesinde bile maçları organize etmeyi beceremeyen, güvenliği sağlamanın tek yolu olarak taraftarları stadlara sokmamayı gören bir ülkenin, Avrupa Futbol Şampiyonası'nı düzenlemeyi hak etmediğini söylüyorlar. Buraya tıklayarak daha detaylı bilgi alabilirsiniz. Kendilerini canı gönülden destekliyoruz :)

Bitti Bitiyor

Dün başlayan 3. dalga bilet satışı yoğun ilgiyle karşılaştı. Sınırlı sayıda sunulan 'Şampiyonluk Paketi' ve 'Yarı Final & Final Paketi' seçenekleri tükenmiş durumda. Şu an sadece grup, eleme ve çeyrek final maçlarının biletleri paket halinde alınabiliyor. Tahminim onların da çok az kaldığı yönünde. Maalesef ilerleyen tarihlerde tükenen paketlerin yeniden sunulması beklenmiyor. Şimdilik iki seçenek var gibi görünüyor. Finalleri izlemek isteyenler, ya haziranda çıkacak günlük biletleri bekleyecekler, ya da şampiyonada ilerleyeceğini düşündükleri takımların opsiyon haklarını sadece 20TL karşılığında elde edip kendilerini garantiye alacaklar.

Bugün Fenerbahçe İçin Ne Yaptım?

Daum'un dünkü maçtan sonra kendisine sorması gereken soru budur. Cevabı ben vereyim. Fenerbahçe belki de son yılların en kötü hücum performansını sergilerken, kenardan çoban gibi maçı seyretti. Hatta seyretmekle de kalmadı, bilakis saçma hamlelerle yangının ortasına körükle daldı.

Şöyle bir genelleme yapsam, fazla itiraz eden olmaz sanırım: Bir maç, iki takımın defans hatları arasında 60 metreden fazla mesafe varsa alta, 70 metreden fazla mesafe varsa 0-0'a gider. Dünkü maç ikinci kategoriye net bir örnekti. Ceza sahası ön çizgisinin hizasında sabitlenmiş savunma oyuncularının arasında öylesine giden, gelen bir top ve inanılmaz bir pozisyon kısırlığı. Fenerbahçe'nin koca maçta kaleyi bulan şutu yok!

Maç öncesindeki Gökhan Ünal ve Deivid sürprizleri umut veriyordu aslında. Nitekim fena da başlamadılar. En azından istekliydiler ama ne zaman Deivid içe Topuz kanada geçti; Fenerbahçe fişi çekti. 22. dakikada Bilica'nın değerlendiremediği pozisyon maçın kaderini değiştirebilirdi. Burada penaltı çalınabilir miydi acaba? Bu arada 14. dakikada Vederson'un görmesi gereken net kırmızı kartı da atlamamak lazım. Dakikalar geçtikçe, direnci artan bir  Gençlerbirliği ve dur bakalım bir rakibi tartalım derken, kantarın topuzunu kaçıran bir Fenerbahçe izledik.

İkinci yarının başlamasıyla durum Fenerbahçe için iyice vahimleşti. 62. dakikadaki Emre'nin yeter lan tadında vuruşuna kadar bunaldılar da bunaldılar. Sanki soyunma odasından geriye dönen sadece bedenleri olmuştu. Ne var ki Emre'nin şutundan sonra da pek bir şey değişmedi. Kaleci Serdar'ın eline ilk ve son kez top değdiğinde dakika 77 idi ve bu da çıkıp rahatlıkla aldığı bir yan toptu desem, bu kadar anlatmana gerek yokmuş; şunu baştan söylesen biz anlardık nasıl bir maç olduğunu diye düşünürsünüz sanırım.

Maçın hakkı beraberlikti ama iki takım da o birer puanı bile hak edecek bir oyun sergilemediler. O yüzden daha fazla kafa şişirmeyeceğim ama parantez açmadan rahat edemeyeceğim bir konu var. Bu Vederson'a bir an önce bavullarını toplatıp hadi abisi denmemesinin sebebi nedir? Daha iki hafta önce Alex'in kırmızı kart gördüğü hareketin aynısını yapmasına, her serbest vuruşa anlamsızca salça olmasına, lakayıt tavırlarına, kademeye rica minnet girmesine nasıl katlanılıyor? Benim haftada bir gün izlemeye dayanamadığım bu adamın biletini onu her gün izleyen Daum neden kesmiyor? Özer gibi bir adam varken nasıl oluyor da bu futbolcu bozmasına formayı veriyor?

Bu Maça Sifon Dayanmaz

Yukarıdaki grafik Kanada'nın Edmonton şehrinin 27 Şubat (yeşil) ve 28 (lacivert) Şubat'taki su tüketimini gösteriyor. ABD - Kanada buz hokeyi maçının olduğu 28 Şubat günü grafik adeta kendinden geçmiş. Ani çıkışlar periyot araları. En düşük noktalar ise maç sonu ve madalya töreni. Yayının bitişinde ise en yüksek noktaya ulaşılıyor. Super Bowl baçlarının devre aralarında kanalizasyon sistemi çöküyormuş geyiğinin vuku bulmuş hali.

Çocukların Ellerinden Tutmak Lazım

Ben çocukken şanslı azınlıktaydım. Evime yakın, bazı zamanlar halkın kullanımına açılan, iki çim saha vardı. Bildiğin normal futbol sahası yani. O zamanlar Türkiye daha yeni 60 milyonluk Türkiye olmuştu. Adım başı insan, her sokakta trafik yaratacak kadar araba ve çocukların sokaktan sakınılmasını gerektirecek tehlikeler yoktu. Sokakta futbol oynamak lüks değildi. Her ne kadar topumuzu kesen amcalar olsa da doğal hak gibiydi ama çim saha o zamanlar alt liglerde bile lükstü. Çime ayak basabilmek, o sahanın büyüklüğü karşısında şaşıp kalmak, cılız bacaklarla güçsüz vuruşlar yapıp topu kaleye yetiştirememek her çocuğun yaşayabildiği şeyler değildi.

O yaşta o sahalarda yaptığımız, futbol oynamaktan çok debelenip durmaya benzese de kendimizi bir farklı hissederdik çime ayak basınca. Çim sahada top sürerken, Rıdvan, Metin, Kubilay diye bağırıp futbolcu taklidi yapmaya gerek duymazdık. Çünkü biz zaten birer futbolcu olurduk. O sahaya dışarıdan bakarken sevdiğimiz futbola, sahanın içinde aşık olurduk.

Peki bunları niye anlattım? Türk Telekom'un bir süredir gerçekleştirdiği bir proje var. 130000 üyesi olan TT Çocuk portalından belirli maçlar için 22 çocuk seçerek, onları hayran oldukları futbolcu ağabeyleriyle el ele maçlara çıkartıyorlar. Bu çocuklar o koca stadlarda maç yapmıyorlar belki ama, on binlerce kişinin önünde, alkışlar arasında ilk defa çime ayak basmanın keyfini yaşıyorlar. Belki de bir gün, o sırada ellerini sıkı sıkı tuttukları ağabeyleri gibi olmanın hayalini kuruyorlar. Bir çocuğu futbola aşık etmek için bundan daha güzel bir manzara düşünemiyorum.

Bu ülkede binlerce dev şirket var ama bunlardan çok azı spora yatırım yapıyor ve gerçekten de çok çok azının yatırımı sporun temeline yönelik. 10000'in üzerinde lisanlı sporcusu bulunan Türk Telekom belki de bu şirketlerin en başta geleni ve en çok takdir edilmesi gerekeni. Şimdi, 21 Mart'ta Trabzonspor - Galatasaray maçında 22 çocuğu daha futbola kazandırmanın hazırlığı içindeler. Daha sonra bir 22 daha ve sonra bir 22 daha. Böyle böyle bir bakmışız binlerce çocuk spor yapmaya başlamış. Bu tarz çabaların diğer şirketlere de örnek olmasını diliyorum. 22 değil, 1 bile yeter.

Konyaspor 0 - 1 Karşıyaka

Bu hafta itibariyle işe başladığım için blogda biraz aksama söz konusu. Yeni tempoya alışana kadar böyle olacak gibi görünüyor. Her gün burada yazılanları okumadan içi rahat etmeyenler (varsa tabii öyle birileri) kusura bakmasınlar. Geç olsun güç olmasın diyerek başlayalım. İki takım için de önem derecesi çok yüksek seviyede bir maçtı. Nitekim Karşıyaka kazandı ve ilk altıyı psikolojik olarak garantilemiş oldu. Boluspor'la oluşan 7 puanlık fark bundan sonra zor kapanır. Artık amaç Bucaspor maçına kadar farkı 3'e çekmek. Konyaspor ise ilk ikiden çıkmak istemediğini cümle aleme kanıtlamış oldu. Zaten bir takım ligin en kritik virajında 5 hafta üst üste kazanamıyorsa, kimse kusura bakmasın ama hak etmiyor demektir.

Aslında maçın analizi açısından yazılabilecekler çok sınırlı. Hayatımda izlediğim en uyuz maçlardan biriydi. Fuat Yaman Altay'dan ayrılmasına yol açan hatayı tekrarlamadı ve bu sefer ortayı kalabalık tuttu. Ama bu sefer de savunmaya o kadar odaklanmış ki nasıl hücum edeceklerini tasarlamayı unutmuş. Karşıyaka ise klasik 4-3-3 çakması 4-5-1 kırması taktikle sahadaydı. Açıktaki kanat adamlarının asli görevinin ne olduğuna sezon başından beri bir türlü karar verilemiyor. 3 hoca değişti bu kaos baki kaldı.

Anlık patlamalar haricinde maçın bariz hakimi Konyaspor'du. Kanat organizasyonlarıyla başladılar. Düzeltiyorum, kanattan gelmeye çalıştılar. Zira organizasyon falan yoktu. Bireysel çabalar sürekli kanadın derinliklerinde yok oldu, gitti. Karşıyaka ise geçen sezon 16 gol atan ama bu sezon bahsettiğim kanat saçmalığı yüzünden yokları oynayan Emrah ve ters ayakta kaldığı için, sıkışık orta sahaya dalmak zorunda kalan Köksal'ın etkisiz kalmasıyla, nasıl olsa Okan var taktiğine geçiverdi.

İlk tehlikeli pozisyonları Poljac'la Konyaspor buldu. Ancak Poljac toplara alnı yerine burnuyla vurmayı tercih edince sonuç alamadılar. Eser'in de karşı karşıya bir pozisyonu var ama kendisinin zaten bu tarz pozisyonları gole çevirmek gibi bir yeteneği olmadığından detaya girmiyorum. Karşıyaka ilk kez toplu olarak hücuma çıktığında dakika 38'di. Bu dakikadan önce gole yönelik yegane girişim Köksal'ın 30'dan ya tutarsa vuruşuydu. Kıvanç sol dipten ceza sahasına girerken defansın uzaklaştırmaya çalıştırdığı top, yay civarında bekleyen Köksal'ın önünde kaldı ve düzgün bir vuruş sonucunda gol geldi.

Bundan sonrasını anlatmaya dilim varmıyor. Şöyle özetleyeyim: Karşıyaka kapandı, Konyaspor açamadı. Bu kadar! Ne doğru düzgün bir pozisyon, ne bir heyecan. Harala gürele, kavga gürültü. Bu kadar zayıf bir maçın ligin seyrini belirlemesi de manidar oldu ama ligin kalitesi açısından güzel bir ipucuydu.

Bu arada Ahmet Görkem Görk esprin pek komikti Sabri Ugan. Aferin seni!

Üçüncü Perde

Öncelikle, Diyarbakırspor taraftarı maskesiyle sezon başından beri ortaya konan tiyatronun ilk iki perdesi hakkındaki şu iki yazıya göz atmanızı öneririm: 'Neden?' ve 'Küstüm Oynamıyorum'.

Umarım, haksız rekabetin en önemli temsilcisi haline gelmiş, insanı futbol izlemekten soğutmaktan başka hiçbir işlevi olmayan Diyarbakırspor'u bu sezon son yazışım olur ve bu tiyatro, üçüncü perdenin kapanışıyla son bulur. Artık kabak tadı verdi çünkü.

Uzatmayacağım. Sadece bir soru sormak istiyorum. Bu bir inkar mıydı, yoksa kabul mü? Yani bugünkü olaylar, Diyarbakırlılar'a PKK'lı muamelesi yapıldığı için mi yaşandı, yoksa PKK dışarı dendiği için mi?

Fenerbahçe - Antalyaspor 2 Bilet Daha

2. Soru

Hangi yıllarda Avrupa Futbol Şampiyonası'nı ev sahibi ekipler kazanmıştır?

Cevapları yorum olarak, iletişim bilgilerinizi paylaşmadan gönderiniz.


Biletleri egosima ve Kitap Kurdu kazanmıştır. Kendilerini tebrik ediyor ve iletişim bilgilerini rica ediyoruz.

Fenerbahçe - Antalyaspor Maçına 3 Bilet

Pazar günü oynanacak Fenerbahçe - Antalyaspor maçına AVEA sponsorluğunda 3 adet Türk Telekom tribünü bileti veriyoruz. Bir bilet şimdi, iki bilet 20.30'da. Sorulacak sorulara cevapları en hızlı verenler, biletlerin sahibi olacaklar.

Cevapları yorum olarak, iletişim bilgilerinizi paylaşmadan gönderiniz.

1. Soru
En son hangi Avrupa Futbol Şampiyonası'nda üçüncülük maçı oynanmıştır?


Bileti kazanan fatihaydın oldu. Kendisinin iletişim bilgilerini rica ediyoruz.

Futbol Dolu Vagonlar

Önceki yüzyılların en önemli ulaşım aracı olan trenler, şimdilerde ise gelişmiş ülkeler haricinde nostalji unsuru olmaktan öteye gidemeyen bir durumda. Demiryolu taşımacılığı, ekonomik olarak kanıtlanmış üstünlüğü olmasa bile sadece geçmişteki toplumsal faydası hatırına ahde vefa gösterilmesi gereken bir ulaşım çeşidi aslında. Lokomotifler, artık peşlerine takılan vagonlarda sadece insan, yük ve her ulaşım aracının yaptığı gibi umut taşımaya yarasa da eski günlerde daha farklı konukları da olurmuş. Örneğin futbol...

Demiryollarının, futbol üzerinde, ilk oynanmaya başladığı zamanlardan beri incelenmeye değer bir etkisi var. Günümüzde kulüp isimleriyle sınırlı kalan bir etki olsa da, 19. yüzyılın sonlarında, daha yeni yeni yayılırken, futbol en önemli desteği demiryollarından görmüş. Dünyanın birçok noktasına futbolun ulaşmasını sağlayan, oralara çalışmak için giden Britanyalı demiryolu işçileri. Örneğin güzel oyunun en güzel oynandığı yer olan Brezilya'yı futbolla tanıştıran ve bu yüzden Brezilya futbolunun babası sayılan Charles William Miller, İskoç bir demiryolu işçisinin oğludur.

Demiryollarının futbola yegane katkısı, tanıtım olmadı tabii. Günümüzde artan seçenekler sayesinde oldukça kolaylaşan ulaşım eskiden önemli bir sorundu. Bu sebeple futbolun ilk yıllarında izleyici sayıları günümüzdeki kadar yüksek değildi. Dünyanın en eski futbol organizasyonu olan İngiltere Federasyon Kupası'nın (FA Cup) 1872'de oynanan ilk finalini yalnızca 2000 kişinin izlemiş olmasını bunun en çarpıcı örneği olarak gösterebiliriz. Futbolun beşiği İngiltere'de zamanın yegane, dolayısıyla da en önemli futbol organizasyonuna katılımın bu kadar düşük kalmasının sebebinin ilgisizlik olması mümkün değil tabii ki. Demiryollarının günümüzdeki kadar yaygın olmaması, o zamanlar ulaşım maliyetlerinin aşırı yükselmesine sebep oluyordu. Öyle ki bazı takımlar, deplasman masraflarını karşılayamayacakları için ligden çekilmek zorunda kalıyordu.

Zaman içinde demiryollarına yapılan yatırımlar, dolaylı olarak futbolu da etkiledi. Kulüpler stadyumlarını, sayıları hızla artan demiryolu istasyonlarına yakın yerlerde inşa etmeye başladılar ve bunun sonucunda izleyici sayılarında çok ciddi artışlar yaşandı. 1872'de sadece 2000 kişinin izlediği FA Cup finalini, yıl 1901 olduğunda tam 114000 kişi izledi.

İlerleyen yıllarda, demiryollarının, bizzat kulüpler kurarak futbolun içine daha fazla girmeye başladığını görüyoruz. Özellikle komünizmle yönetilen doğu blok ülkelerinde kurulan birçok lokomotif ön adlı takım görmekteyiz. Bu takımların ülkemizdeki örnekleri ise demirsporlar. 29 haziran 1938'de Beden Terbiyesi Kanunu'na eklenen bir madde, 500'den fazla işçi çalıştıran tüm kuruluşları spora yatırım yapmak zorunda bıraktı. Bu sebeple günümüze kadar 38 tane demirspor kuruldu. Bunlardan en bilineni ve en başarılısı olan Adana Demirspor, 17 yıl Süper Lig'de mücadele etti. Bugün ise 2. Lig'deler ve Ankara Demirspor'la birlikte profesyonel liglerde kalmayı başaran iki demirspordan biri konumundalar.

Futbolun giderek endüstriyelleşmesi ve evrilmesiyle eski misyonlarından uzaklaşmaları sonucu, bu kulüplerin artık demiryollarıyla sadece sembolik bağları kaldı. Tarih içerisinde devletin de desteğiyle futbolun gelişimi için uğraşan demirsporlar, artık eski günleri mumla arıyorlar ve aynı kara dumanları havaya salarak ilerleyen eski lokomotifler gibi birer nostalji unsuruna dönüşmüş haldeler.

Rahat Bırakın Adamı

Fırtına öncesi sessizlik halindeyiz bu aralar. Hiddink-Fildişi flörtünü sessiz sedasız izlemekle yetiniyoruz. Hele bir imzalar atılsın, savaş baltaları hemen çıkacak gömüldükleri yerlerden. Bu nasıl iş diye sorulacak. Madem ağustosa kadar Rusya'da kalmayacaktı, geleydi de bize çobanlık edeydi, ne işi var dünyanın bir ucunda elin Afrikalılar'ıyla denecek. Derler tabii. Çokça sınıfta kaldığımız vizyonla ilgili bir mesele sonuçta.

O kadar isterim ki Hiddink'in bu yaz Güney Afrika'da olmasını. Bizim basiretsizliğimizden kendi kendimize ambargo koyup gidemediğimiz yere en azından müstakbel hocamızın gitmesi muazzam bir fırsat olur.

Öncelikle işin reklam boyutunu hesaba katmak lazım. Esamemiz bile okunmayacakken, Hiddink'in adının geçtiği her an bizden de bahsedilecek turnuva boyunca. Televizyonda spikerler Fildişi maçlarını anlatırken, Hiddink ekrana geldiği zaman, bu turnuvadan sonra Türkiye'nin başına geçecek diyecekler.

Ayrıca Hiddink'in kondisyonunu koruması açısından da çok olumlu bir hareket bu. Her yerinden tecrübe akıyor zaten ama bir kupa daha yaşamasının mutlaka faydası olur. O heyecanı yaşamak, dört sene sonra tekrardan aynı arenaya gitme isteğini de kamçılayacaktır.

Kısacası, bizim açımızdan hiçbir zararı olmayacak, bilakis önemli faydaları olabilecek bir birliktelik bu. Hiddink'in orada en azından Fildişi Sahili kadar bizi de temsil etmesi yerine ölü sezonda burada boş boş yatmasını tercih etmenin bir manası yok bence. Bırakın adamı da gitsin, gelsin.